Door: C.N.M. Renckens | Geplaatst: 13 januari 2008

Kwakzalvende arts uit Roosendaal geschorst door tuchtcollege

Na een klacht van de IGZ is een alternatief werkende arts razendsnel uit zijn beroep gezet.

De aan het Integraal Medisch Centrum Maria Magdalena verbonden Belgische ‘internist’ Patrick van Eeghem, die daar nauw samenwerkte met de orthomoleculair therapeute Carine Bolijn, is op 9 januari 2008 door het Eindhovense Regionaal Medisch Tuchtcollege uit zijn beroep gezet. Hij mag in ons land niet meer praktiseren. Hij behandelde ernstig zieke mensen met alternatieve therapieën zoals malarianosoden (bleek verdunde jenever te zijn), kosmische geneeskunde en ‘behandeling op de bank’ waarbij goddelijke gidsen bijvoorbeeld voor een nieuwe lever zorgden, waarin geen kanker meer voorkwam. De reguliere therapie moest dan worden gestopt.

De Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) had het handelen van de arts begin december voorgelegd aan het tuchtcollege en dit heeft de casus met nooit eerder vertoonde spoed binnen vijf weken afgehandeld. Het college, dat in zijn uitspraak sprak van ‘misleiding van het ergste soort’, beoordeelde het handelen van de arts kennelijk als zeer gevaarlijk.

Hoogleraar gezondheidsrecht Legemaate stelde tegenover NRC Handelsblad dat het tuchtcollege met de zware straffen voor alternatieve artsen ook een afschrikkend effect beoogt. Artsen die alternatieve geneeswijzen toepassen lopen steeds meer risico tuchtrechtelijk aangepakt te worden. Wij beschouwen dit als een juiste ontwikkeling en het geeft ook aan dat de tuchtrechter veel verstandiger met dit probleem omgaat dan de KNMG, die nog steeds worstelt met de vraag onder welke randvoorwaarden artsen alternatieve geneeswijzen (de KNMG spreekt zelfs van ‘complementaire’ geneeswijzen) zouden mogen toepassen en daarbij zelfs geaccepteerd lid van de KNMG zouden kunnen zijn. Richtte de tuchtrechter zich vroeger naar de normen van de beroepsgroep, thans zijn de rollen omgedraaid en zou de KNMG een voorbeeld moeten nemen aan de tuchtrechters: een beschamende constatering.

Het Algemeen Ziekenhuis Kortrijk waaraan Van Eeghem ook verbonden was, heeft hem naar aanleiding van het arrest op non-actief gesteld. Het had eerder niet gereageerd op klachten van patiënten en familieleden over zijn medisch handelen in het Kortrijkse ziekenhuis.

 

Nieuwsbrief

De Digitale Nieuwsbrief van de VtdK houdt u regelmatig op de hoogte van nieuwe artikelen op deze site.

 

C.N.M. Renckens

Profiel: (1946) Hij studeerde geneeskunde aan de RUG en behaalde het artsdiploma in 1971. Na werkzaam te zijn geweest als tropenarts in Zambia volgde zijn specialisatie tot vrouwenarts. In die kwaliteit is hij sinds 1980 verbonden aan het Westfries Gasthuis te Hoorn. Sinds 1988 bekleedt hij het voorzitterschap van de Vereniging tegen de Kwakzalverij. Hij is auteur van vele publikaties op het gebied van kwakzalverij en alternatieve geneeswijzen, zowel in de lekenpers als in de professionele pers. Van zijn hand verschenen vier boeken: ‘Hedendaagse kwakzalverij’ (1992), ‘Kwakzalvers op kaliloog’ (2000), ‘Genezen is het woord niet. Biografische schetsen van de twintigste meest notoire genezers van de twintigste eeuw’ (2001) en zijn in handelseditie verschenen dissertatie ’Dwaalwegen in de geneeskunde. Over alternatieve geneeswijzen, modeziekten en kwakzalverij’ (2004). In 2006 werd hij wegens zijn verdiensten voor de kwakzalverijbestrijding benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Gerelateerde artikelen

artikelen - 24 juni 2019

Kwakzalver Sports Cosmetics brengt allerlei op kruiden gebaseerde cremes aan de man en noemt zichzelf ‘bedrieglijk goed’.

tijdschrift - 29 maart 2017

Met de term ‘systeembiologie’ wordt bedoeld dat (patho)fysiologische processen veelal multifactorieel zijn: meer dan één moleculair proces bepaalt het uiteindelijke effect van een endogene dan wel exogene beïnvloeding van een biologisch systeem. Eén en ander betekent niet alleen dat een geneesmiddel op meer dan één target – een receptor, een enzym – kan aangrijpen, maar […]

page - 29 maart 2017

Met de term ‘systeembiologie’ wordt bedoeld dat (patho)fysiologische processen veelal multifactorieel zijn: meer dan één moleculair proces bepaalt het uiteindelijke effect van een endogene dan wel exogene beïnvloeding van een biologisch systeem. Eén en ander betekent niet alleen dat een geneesmiddel op meer dan één target – een receptor, een enzym – kan aangrijpen, maar […]