Door: C.N.M. Renckens | Geplaatst: 05 augustus 2005

Vervolg in de zaak Nelissen

Na een strafrechtelijk onderzoek van meer dan twee jaar moest de macrobioot Adelbert Nelissen in december 2001 voor de rechter verschijnen. Hij werd ervan beschuldigd verschillende kankerpatiënten, met een in beginsel behandelbare aandoening, een reguliere behandeling te hebben ontraden, met de dood tot gevolg (zie ons eerder bericht over deze zaak). Nelissen werd in eerste […]

Na een strafrechtelijk onderzoek van meer dan twee jaar moest de macrobioot Adelbert Nelissen in december 2001 voor de rechter verschijnen. Hij werd ervan beschuldigd verschillende kankerpatiënten, met een in beginsel behandelbare aandoening, een reguliere behandeling te hebben ontraden, met de dood tot gevolg (zie ons eerder bericht over deze zaak).

Nelissen werd in eerste aanleg veroordeeld tot 5000 gulden boete en 6 maanden voorwaardelijk. Hiertegen ging hij in hoger beroep.

Op 27 november 2003 werd door advocaat-generaal Van Asperen de Boer een celstraf van 24 maanden, waarvan 8 maanden voorwaardelijk, geëist. Volgens de aanklaagster heeft Nelissen zich schuldig gemaakt aan zware mishandeling, met de dood als gevolg, van twee vrouwen met kanker.

Op 10 februari 2004 deed de rechter uitspraak: opnieuw werd Nelissen schuldig bevonden. Hij had de wens van de vrouw om zich (alleen) macrobiotisch te laten behandelen niet mogen respecteren in zijn rol als adviseur. De strafmaat werd iets verkleind, de voorwaardelijke straf van 6 maanden bleef ongewijzigd, de boete werd teruggebracht van 5000 gulden tot 2000 euro.

Nelissen kreeg dus nog iets terug, wat hij goed kon gebruiken, want zijn advocaat ging in cassatie. In juni 2005 deed de Hoge Raad uitspraak. Omdat het hof ten onrechte had geweigerd een door Nelissen opgeroepen getuige te horen, werd het vonnis vernietigd en zal de zaak opnieuw worden behandeld, nu door het hof te Den Haag.

 

Nieuwsbrief

De Digitale Nieuwsbrief van de VtdK houdt u regelmatig op de hoogte van nieuwe artikelen op deze site.

C.N.M. Renckens

Profiel: (1946) Hij studeerde geneeskunde aan de RUG en behaalde het artsdiploma in 1971. Na werkzaam te zijn geweest als tropenarts in Zambia volgde zijn specialisatie tot vrouwenarts. In die kwaliteit is hij sinds 1980 verbonden aan het Westfries Gasthuis te Hoorn. Sinds 1988 bekleedt hij het voorzitterschap van de Vereniging tegen de Kwakzalverij. Hij is auteur van vele publikaties op het gebied van kwakzalverij en alternatieve geneeswijzen, zowel in de lekenpers als in de professionele pers. Van zijn hand verschenen vier boeken: ‘Hedendaagse kwakzalverij’ (1992), ‘Kwakzalvers op kaliloog’ (2000), ‘Genezen is het woord niet. Biografische schetsen van de twintigste meest notoire genezers van de twintigste eeuw’ (2001) en zijn in handelseditie verschenen dissertatie ’Dwaalwegen in de geneeskunde. Over alternatieve geneeswijzen, modeziekten en kwakzalverij’ (2004). In 2006 werd hij wegens zijn verdiensten voor de kwakzalverijbestrijding benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Gerelateerde artikelen

artikelen - 27 februari 2022

Buitenlandrubriek met o.a.: Na sociale mediaverboden zoeken antivaxxers contact via podcasts.

artikelen - 26 oktober 2021

Buitenlandrubriek met o.a.: Waarom Duitsers zo van homeopathie houden / Aromatherapie-spray besmet Amerikanen met tropische ziekte.

artikelen - 30 november 2020

Silvia Hoevenaar bepleit holistisch genezen. Ze behandelt patiënten van jong tot oud met medicinale paddenstoelen, erg onwetenschappelijk.