Brain Stimulating Method-therapie

Onlangs kreeg ik een oud maar daarom niet minder actueel krantenartikel opgestuurd, waarin Janny de Jong werd geïnterviewd, een voormalig remedial teacher uit Dreischor (Zeeland). Zij heeft een therapie bedacht voor kinderen met leerproblemen: de Brain Stimulating Method-therapie. Uitgangspunt ervan is dat leerproblemen niet zozeer worden veroorzaakt door te geringe verstandelijke vermogens als wel door lichamelijke oorzaken.

Hoe mevrouw De Jong dat zo weet? Uit eigen ervaring: ooit is zij in coma geraakt en toen ze daaruit ontwaakte, had ze geheugenproblemen. Ook zag ze strepen. Op een dag stuurde iemand twee kinderen naar haar toe voor bijles, met het verzoek om motorische oefeningen met hen te doen. En ja hoor, niet alleen maakten de kinderen vervolgens grote vorderingen, ook de klachten van mevrouw De Jong zelf verdwenen als sneeuw voor de zon. Blijkbaar had het maken van bewegingen een helende werking op de hersenen.

Vervolgens dook zij in de medische studieboeken. Zij ontdekte dat prikkels in het centraal zenuwstelsel niet goed worden overgedragen door fysieke tekortkomingen, met alle gevolgen van dien. Zo kan onder meer het niet goed functioneren van de alvleesklier, de schildklier of andere organen dyslexie veroorzaken, terwijl allergie voor suiker tot leer- en gedragsproblemen kan leiden. De remedie is simpel: Janny’s Brein Stimulerende Bewegingen. Let wel, dit zijn geen lukrake maar juist specifieke, verantwoorde, bewegingsoefeningen. Van ‘zomaar’ bewegen kan een kind namelijk agressief worden: een jongetje was door de verkeerde bewegingen zo dol geworden dat hij zijn goudvissen doodkneep. Maar met háár oefeningen is zoiets onmogelijk: die activeren de verschillende hersengebieden en stimuleren de elektrisch-chemische huishouding in het hoofd. Als voorbeeld van een verantwoorde bewegingsoefening noemt zij het stuiteren met een bal en intussen achter je rug in je handen klappen. Hierdoor blijkt de leesvaardigheid te worden bevorderd. Onderbouwd worden haar beweringen overigens niet.

Dat hun kind niet dom is maar gewoon een potje Zeeuws moet bewegen, klinkt ouders van kinderen die niet kunnen leren natuurlijk als muziek in de oren. Idem de ouders van de inmiddels vele duizenden dyslectische kinderen in ons land. Aan klanten heeft mevrouw De Jong dan ook geen gebrek. Het spreekt vanzelf dat er met de therapie, die inmiddels ‘BSM-de Jong-therapie’ heet, grote successen worden behaald: een jongetje dat ooit op de lomschool zat, heeft later toch maar mooi de hogere hotelschool gedaan en een moeilijk lerend meisje studeert nu rechten. En trouwens, had Einstein anno 2000 geleefd, dan was hij ook niet veel meer dan een lomkind geweest: de stumper kon pas lezen toen hij negen was! Dixit de ‘hersendeskundige’ uit Dreischor.

Naast een opleiding tot BSM-therapeut, al dan niet door de bedenkster zelf verzorgd, is er een heuse beroepsvereniging van BSM-ers, terwijl ook een ouder-kindvereniging niet ontbreekt. Wat wel ontbreekt, is erkenning van de zijde van de wetenschap. Terwijl ik dat maar vreemd vind voor zo’n baanbrekende ontdekking, zal het mevrouw De Jong echter worst wezen. Haar schoorsteen rookt toch wel.

PZC-journalist Esme Soesman publiceerde twee op internet te achterhalen bijdragen overJanny de Jong, namelijk op
21 februari 2004 (bijdrage nr. 28) en 31 oktober 2008.

Dit artikel verscheen eerder het Nederlands Tijdschrift tegen de Kwakzalverij, jaargang 117, nummer 3 (herfst 2006), pagina 8.

Nieuwsbrief

De Digitale Nieuwsbrief van de VtdK houdt u regelmatig op de hoogte van nieuwe artikelen op deze site.