Gezocht: reguliere huisarts

Bij vele collega’s blijkt het namelijk de normaalste zaak van de wereld te zijn om homeopathische medicijnen in de behandeling te betrekken of patiënten op het spoor te zetten van acupunturisten of van neurobion-injecties. Er lijkt een groeiende groep mondige mensen te zijn die het niet meer eens is met die halfbakken en opportunistische insteek. Ook onder de huisartsen lijkt er nu een roep om een duidelijker afbakening van regulier en alternatief te ontstaan.

De redenen van de grensvervaging tussen evidence-based medicine en middeleeuwse placebo-behandelingen liggen voor de hand: er is vraag naar (vanuit een niet onaanzienlijk deel van de bevolking) en er zijn ook huisartsen die in deze sprookjes geloven. Hoe dat kan is overigens een raadsel: na een gedegen wetenschappelijke opleiding zouden huisartsen beter moeten weten dan antroposofen en osteopaten. Vaak wordt er slapjes als verdediging aangevoerd dat we een brug moeten bouwen tussen regulier en alternatief: dat is in mijn ogen net zoiets als een ruimtestation uitrusten met een open haard: het voelt heerlijk om in de vlammen te staren, maar de ruimte is daarvoor niet de aangewezen plek.

Wellicht is het een idee om een register van huisartsen aan te leggen die pertinent geen alternatieve behandelwijzen bij welke behandeling dan ook betrekken. Zoiets bestaat nu nog niet, maar ik vrees dat onder de huidige gure wind die vanuit het ministerie is opgestoken een substantieel deel van de huisartsen een keiharde stellingname in dezen niet aandurft. De “klant” vraagt er toch vrij vaak om en als die rabiate onzin van ”met elkaar concurreren” niet wordt gestopt, dan zal de standvastigheid van reguliere huisartsen nog harder op de proef worden gesteld. Maar het is net als met burgemeesters: in oorlogstijd is er een keus tussen meewerken of de rug recht houden.

Om te beginnen kunnen echt reguliere huisartsen een twijfelende patiënt zeggen dat deze desgewenst dan naar een andere genezer (erbij) moet zoeken (alhoewel ik vaak de ervaring heb dat mensen met de vraag maar “alternatief” eigenlijk willen laten weten dat ze het op prijs stellen dat er meer aandacht aan hun persoonlijke problemen en bijbehorende gevoelens wordt geschonken, hetgeen niet altijd even goed mogelijk is in een drukke huisartsenpraktijk). De druk op verzekeraars om CAM niet meer in welk verzekeringspakket dan ook op te nemen, moet daarom verder worden opgevoerd.