Door: Martijn ter Borg | Geplaatst: 30 december 2010

Alternatieve geneeswijzen zijn niet onschuldig

Een Australische studie laat zien dat alternatieve behandelingen bij kinderen ernstige complicaties kunnen veroorzaken. Het is een inventariserend onderzoek, maar het geeft wel aan dat het adagium “baat het niet, dan schaadt het niet” niet klopt.

In de periode van 2001 tot 2003 hebben Australische artsen 39 complicaties van alternatieve behandelingen bij kinderen geregistreerd. Dat blijkt uit een onderzoek dat onlangs is gepubliceerd in het medisch tijdschrift Archives of Disease in Childhood. De registratie van deze complicaties kwam tot stand door het maandelijks sturen van meldingsformulieren aan kinderartsen.

Van de 39 in dit onderzoek geregistreerde gevallen, was er in 22 sprake van een directe complicatie door de alternatieve behandeling. In de overige 17 gevallen was er sprake van indirecte schade, doordat reguliere behandeling werd onthouden. Bij 25 van de 39 casussen was er sprake van een zeer ernstige complicatie. Tenslotte zijn 4 kinderen zelfs overleden door de alternatieve behandeling!

De opzet van dit onderzoek is natuurlijk verre van optimaal. Bij studies waar gebruik wordt gemaakt van enquêtes of meldingsformulieren, is het responspercentage veelal laag. Het werkelijke aantal complicaties door alternatieve behandelingen is waarschijnlijk veel hoger.

Dit onderzoek geeft dan ook duidelijk aan dat alternatieve behandelingen heel gevaarlijk kunnen zijn. Betere voorlichting over de gevaren van alternatieve behandelwijzen lijkt op zijn plaats.

 

Referenties:

Martijn ter Borg

Martijn ter Borg studeerde geneeskunde aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam. Hierna heeft hij een jaar als arts-assistent interne geneeskunde gewerkt in het IJsselland ziekenhuis te Capelle aan den IJssel om in 2004 te starten met een promotieonderzoek naar de behandeling van chronische hepatitis B. Hij heeft meerdere medisch wetenschappelijke publicaties over dit onderwerp in binnen en buitenland op zijn naam staan over dit onderwerp. In 2008 is hij gepromoveerd op het proefschrift ‘Immune Modulating Therapy and its Viral Kinetics in Chronic Hepatitis B’. In 2007 is hij gestart met zijn opleiding tot maag-darm-leverarts in het Deventer ziekenhuis te Deventer en vervolgens in het Erasmus MC te Rotterdam. Sinds maart 2013 is hij werkzaam als maag-darm-leverarts op de afdeling maag-darm-leverziekten van het Máxima Medisch Centrum.

Gerelateerde artikelen

artikelen - 18 juni 2022

Bioresonantieapparaat Bioscan, ook in Nederland in gebruik, werkt niet, oordeelde een Duitse rechter. De uitvinders moeten vanwege bedrog twee jaar de gevangenis in.

artikelen - 30 mei 2022

Je gelooft je oren niet, oorprikcursiste met covid-reukverlies krijgt smaak terug na prikactie van arts/acupuncturist Toine Korthout.

artikelen - 25 mei 2022

Buitenlandrubriek met o.a.: Amerikaans medisch genootschap gaat met misinformatieprotocol werken.