Door: C.N.M. Renckens | Geplaatst: 29 mei 2001

Homeopathie

De onbegrijpelijke populariteit van de homeopathie is vooral te danken aan het feit dat de meeste mensen niet op de hoogte zijn van de theorie en de methode associëren met veiligheid en ‘natuurlijkheid’. Homeopaten vormen een zeer heterogeen gezelschap en de uitspraak van de farmacoloog De Jongh uit 1943 gaat nog steeds op. Hij schreef: […]

De onbegrijpelijke populariteit van de homeopathie is vooral te danken aan het feit dat de meeste mensen niet op de hoogte zijn van de theorie en de methode associëren met veiligheid en ‘natuurlijkheid’. Homeopaten vormen een zeer heterogeen gezelschap en de uitspraak van de farmacoloog De Jongh uit 1943 gaat nog steeds op. Hij schreef: ‘Er bestaat geen homeopathie, er bestaan slechts artsen, die zich homeopathen noemen en die op allerlei in schijn gelijke, doch in wezen verschillende wijzen hun patiënten behandelen’. De homeopathie baseert zich uitsluitend op de subjectieve mededelingen van de patiënt en heeft minachting voor de reguliere diagnostiek. Op basis van het Similia-principe (‘het gelijkende met het gelijkende genezen’) wordt er behandeld met zeer sterk (schokschuddend) verdunde middelen, waardoor homeopathie wel een reputatie van onschadelijkheid heeft opgebouwd, maar waardoor zij al door Mavo-4 leerlingen (het getal van Avogadro!) als onzinnig kan worden herkend. Hoe sterker verdund het middel, hoe sterker het effect zou zijn en dat gaat door tot verdunningen die ver ‘sub-Avogadro’ zijn en waarin dus geen moleculen van het middel aanwezig zijn!

C.N.M. Renckens

Profiel: (1946) Hij studeerde geneeskunde aan de RUG en behaalde het artsdiploma in 1971. Na werkzaam te zijn geweest als tropenarts in Zambia volgde zijn specialisatie tot vrouwenarts. In die kwaliteit is hij sinds 1980 verbonden aan het Westfries Gasthuis te Hoorn. Sinds 1988 bekleedt hij het voorzitterschap van de Vereniging tegen de Kwakzalverij. Hij is auteur van vele publikaties op het gebied van kwakzalverij en alternatieve geneeswijzen, zowel in de lekenpers als in de professionele pers. Van zijn hand verschenen vier boeken: ‘Hedendaagse kwakzalverij’ (1992), ‘Kwakzalvers op kaliloog’ (2000), ‘Genezen is het woord niet. Biografische schetsen van de twintigste meest notoire genezers van de twintigste eeuw’ (2001) en zijn in handelseditie verschenen dissertatie ’Dwaalwegen in de geneeskunde. Over alternatieve geneeswijzen, modeziekten en kwakzalverij’ (2004). In 2006 werd hij wegens zijn verdiensten voor de kwakzalverijbestrijding benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Gerelateerde artikelen

artikelen - 11 mei 2022

Buitenlandrubriek met o.a.: CfI klaagt homeopathieproducent Boiron aan / Belgische vrouw aangerand in hotel tijdens acupunctuurbehandeling.

artikelen - 24 maart 2022

Buitenlandrubriek met o.a.: Resultaten van onderzoek naar homeopathische behandelingen vaak bevooroordeeld.

artikelen - 26 januari 2022

Buitenlandrubriek met o.a.: Meerderheid jonge Canadezen gelooft in astrologie / Amazon verkoopt berg pseudowetenschappelijke artikelen.