Door: C.N.M. Renckens | Geplaatst: 29 mei 2001

Top twintig 20e eeuw: Plaats 7: Sickesz, M.

Mevrouw Sickesz behandelt sinds 1965 een grote verscheidenheid aan klachten orthomanueel, daaronder ook psychiatrische aandoeningen.

De pdf van Genezen is het woord niet,
met de hele Top Twintig en fraaie illustraties
is op de site van Skepsis down te loaden,
en trouwens ook als boekje nog verkrijgbaar.

‘Anderzijds zie ik wel een specifieke relatie tussen een scheefstand tussen de eerste en tweede nekwervel en de vitale depressie.’ Sickesz in een interview in 1998, bulletin VFG.

Wassenaars arts, afgestudeerd in 1950. Ontwikkelde vanaf 1965 de ‘orthomanuele geneeskunde’ (OMG), een modificatie van de osteopathie. In 1975 en 1976 behandelde Sickesz een 14-jarig meisje met een ernstige scoliose (ruggegraatsverkromming), bij wie een hoogleraar orthopedie een indicatie tot operatie had gesteld. Sickesz had deze operatie ontraden en het kind ‘orthomanueel’ behandeld. Werd hiervoor door de tuchtrechter berispt, hetgeen in hoger beroep helaas (en aanvechtbaar) werd te niet gedaan.

In 1981 publiceerde Sickesz het boek Orthomanipulatie (Stafleu), waarin zij vooral betoogt dat elk mens absoluut symmetrisch moet zijn en ‘ontdekt’ maar liefst vijf mogelijkheden van wervelscheefstand. Het resulterende klachtenpatroon, dat ergo ook voor OMG-behandeling in aanmerking komt gaat verder dan klachten van het bewegingsapparaat: menstruatieklachten, suikerziekte, maagpijn, diarrhee, eczeem, astma, hartkloppingen, oorsuizen etc. kunnen volgens Sickesz goed behandeld worden. De feitelijke behandeling bestaat uit zachtzinnige manipulaties van rug en ander gewrichten, waarbij de scheefstanden zouden worden gecorrigeerd.

De laatste jaren wordt Sickesz steeds maller, als zij beweert dat ook ziektebeelden als schizofrenie en manisch-depressieve psychosen het gevolg zijn van standsafwijkingen van de bovenste nekwervels. Sickesz heeft zich met haar praktijk een aanzienlijk inkomen kunnen verwerven. Zij praktiseert nog altijd.

C.N.M. Renckens

Profiel: (1946) Hij studeerde geneeskunde aan de RUG en behaalde het artsdiploma in 1971. Na werkzaam te zijn geweest als tropenarts in Zambia volgde zijn specialisatie tot vrouwenarts. In die kwaliteit is hij sinds 1980 verbonden aan het Westfries Gasthuis te Hoorn. Sinds 1988 bekleedt hij het voorzitterschap van de Vereniging tegen de Kwakzalverij. Hij is auteur van vele publikaties op het gebied van kwakzalverij en alternatieve geneeswijzen, zowel in de lekenpers als in de professionele pers. Van zijn hand verschenen vier boeken: ‘Hedendaagse kwakzalverij’ (1992), ‘Kwakzalvers op kaliloog’ (2000), ‘Genezen is het woord niet. Biografische schetsen van de twintigste meest notoire genezers van de twintigste eeuw’ (2001) en zijn in handelseditie verschenen dissertatie ’Dwaalwegen in de geneeskunde. Over alternatieve geneeswijzen, modeziekten en kwakzalverij’ (2004). In 2006 werd hij wegens zijn verdiensten voor de kwakzalverijbestrijding benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Gerelateerde artikelen

page - 17 november 2021

De VtdK hanteert de volgende definitie van kwakzalverij:

page - 15 juli 2019

Cees Renckens blikt terug op drie ‘chefsachen’ uit de recente kwakzalverij.

tijdschrift - 15 juli 2019

Cees Renckens blikt terug op drie ‘chefsachen’ uit de recente kwakzalverij.