Door: C.N.M. Renckens | Geplaatst: 08 januari 2007

Vereniging tegen de Kwakzalverij protesteert bij IGZ tegen breideling oud-inspecteur

De Inspectie Gezondheidszorg (IGZ) is contraproductief bezig in de strijd tegen gevaarlijke kwakzalvers.

De Inspectie Gezondheidszorg (IGZ) is
contraproductief bezig in de strijd tegen gevaarlijke kwakzalvers.
Ongelovig reageerden wij toen in december 2006 bekend werd dat de IGZ
er niet alleen van af had gezien enig protest aan te tekenen tegen het
seponeren door het Openbaar Ministerie (OM) van de IGZ-aangifte tegen
de alternatieve behandelaars van wijlen Sylvia Millecam, maar dat zij
zelfs degenen, die dat wel deden ernstig ging tegenwerken.
Want wat is het geval? Na twee jaar dralen en talmen maakte het OM in
oktober 2006 bekend dat zij vervolging van Jomanda, maar ook artsen als
Dankmeijer, Koonen en Broekhuyse niet zinvol achtte, daarmee de rechter
de kans ontnemend om een oordeel over deze kwalijke types te vellen.
Naar veler mening zijn zij medeverantwoordelijk voor Millecams dood
omdat zij Millecam, die zich weliswaar verzette tegen chemotherapie,
maar minder afkerig was van operatie en bestraling, wijsmaakten dat er
echt geen sprake was van borstkanker. Zij weerspraken die diagnose
hoewel die gesteld was door meerdere specialisten (met wie zij geen
contact opnamen) zodat er van eventuele behandeling van haar
borstkanker vooreerst geen sprake meer kon zijn. De afloop is bekend:
na een gruwelijk lijden, waarbij zij pas enkele dagen voor haar dood
iets zei in de trant van ‘ik heb toch verkeerd gegokt’ overleed
Millecam aan de ziekte die in haar lichaam had gewoekerd zoals dat in
de middeleeuwen placht te geschieden.

Het wetboek van
Strafvordering biedt via artikel 12 de mogelijkheid tegen de beslissing
van het OM in beroep te gaan, maar de IGZ liet wel weten het
sepotbesluit te betreuren, maar zag om onbekende redenen af van zo’n
procedure. De Vereniging tegen de Kwakzalverij dacht daar anders over
en diende met medewerking van haar gemachtigde Menso Westerouen van
Meeteren, oud-inspecteur en destijds de belangrijkste onderzoeker
van het rapport ‘De zorgverlening aan S.M. – een voorbeeldcasus‘, begin december 2006 wel een Klaagschrift in. Het gerechtshof kan nu beslissen dat het OM toch vervolging moet instellen.

De IGZ-leiding heeft daarop, bij brief van Kingma’s opvolger Van der Wal, aangekondigd
aangifte te overwegen tegen de eigen oud-inspecteur wegens mogelijke
schending van het ambtsgeheim. Ook werd Westerouen van Meeteren, die
ruim twaalf jaar met grote inzet bij de IGZ heeft gewerkt, verzocht de
titel ‘oud-inspecteur’ niet meer te gebruiken. Bovendien werd hem per
direct zijn nog lopende adviseurschap bij de IGZ ontnomen en werd hem
de toegang tot het IGZ-intranet onmogelijk gemaakt. De Vereniging tegen
de Kwakzalverij is verbijsterd over deze zeer contraproductieve actie
van de IGZ, die daarmee een van haar taken – bestrijding van de
kwakzalverij – ernstig verzaakt en heeft er in een brief aan Van der
Wal op aangedrongen dit dreigement in te trekken. De VtdK heeft ook aan
de minister van VWS laten weten wat zij van de handelwijze van de IGZ
vond. Als deze opstelling van de IGZ norm wordt, dan kunnen de
kwakzalvers van Nederland in hun handen wrijven. Geen wenkend
perspectief.

 

Nieuwsbrief

De Digitale Nieuwsbrief van de VtdK houdt u regelmatig op de hoogte van nieuwe artikelen op deze site.

C.N.M. Renckens

Profiel: (1946) Hij studeerde geneeskunde aan de RUG en behaalde het artsdiploma in 1971. Na werkzaam te zijn geweest als tropenarts in Zambia volgde zijn specialisatie tot vrouwenarts. In die kwaliteit is hij sinds 1980 verbonden aan het Westfries Gasthuis te Hoorn. Sinds 1988 bekleedt hij het voorzitterschap van de Vereniging tegen de Kwakzalverij. Hij is auteur van vele publikaties op het gebied van kwakzalverij en alternatieve geneeswijzen, zowel in de lekenpers als in de professionele pers. Van zijn hand verschenen vier boeken: ‘Hedendaagse kwakzalverij’ (1992), ‘Kwakzalvers op kaliloog’ (2000), ‘Genezen is het woord niet. Biografische schetsen van de twintigste meest notoire genezers van de twintigste eeuw’ (2001) en zijn in handelseditie verschenen dissertatie ’Dwaalwegen in de geneeskunde. Over alternatieve geneeswijzen, modeziekten en kwakzalverij’ (2004). In 2006 werd hij wegens zijn verdiensten voor de kwakzalverijbestrijding benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Gerelateerde artikelen

tijdschrift - 01 december 2020

De IGZ moet de termen ‘geneeskundige’ en ‘therapeut’ beoordelen voor wat zij zijn: misleidend en een vorm van titelfraude.

page - 01 december 2020

De IGZ moet de termen ‘geneeskundige’ en ‘therapeut’ beoordelen voor wat zij zijn: misleidend en een vorm van titelfraude.

tijdschrift - 08 januari 2019

De BIG viert zijn zilveren jubileum maar is inmiddels verworden tot het gouden kalf van de kwakzalverij. Een korte beschouwing.