Door: C.N.M. Renckens | Geplaatst: 29 mei 2001

Alternatieve tandheelkunde VI

Eigenlijk zou de tuchtrechter moeten ingrijpen.

De moderne geneeskunde (en tandheelkunde) is een open en gretig systeem, dat waardevolle kennis snel herkent en incorporeert. Dat is met de vreemde beweringen van de alternatieve tandartsen en hun geestverwanten niet gebeurd. Het is in strijd met de medische ethiek als artsen c.q. tandartsen inzichten uitdragen en methoden toepassen, waarvan de waarde door de overgrote meerderheid van hun collega’s niet wordt erkend. Op deze manier ondermijnen alternatieve tandartsen het vertrouwen in hun beroepsgroep en zij zouden daarvoor vaker dan thans het geval is ter verantwoording moeten worden geroepen. De NMT zou een voorbeeld kunnen nemen aan de gedragsregels die de KNMG thans hanteert voor zijn leden: het toepassen van ‘andere geneeswijzen’, dan die welke zijn erkend door de wetenschappelijke verenigingen, is niet meer toegestaan.

Er zou natuurlijk ook tuchtrechtelijk moeten worden opgetreden tegen tandartsen, die hun patiënten schaden door op onzinnige gronden amalgaamvullingen te verwijderen of die met andere ingrepen in het gebit menen ziekten of klachten elders in het lichaam te kunnen behandelen. De zogenaamde additieve tandheelkunde berust op pseudo-wetenschap en de alternatieve tandarts schaadt zijn patiënten en het aanzien van zijn professie.

Literatuur

* Klein Breteler M.A. en J.J. Schipperheyn. De diagnostische waarde van electroacupunctuur volgens Voll bij hartaandoeningen. Huisarts en Wetenschap 1990; 33(7): 268-72.
* Renckens, Cees. (1992). Hedendaagse kwakzalverij. Uitg. Prometheus ISBN 90-5333-162-X.
* Riet ter G, Kleijnen J, Knipschild P. Artikelenserie over de effectiviteit van acupunctuur: Huisarts en Wetenschap 1989; 32:170-5, 176-81, 223-7, 228-9, 230-38, 258-63, 264-6, 267-72, 299-303, 304-7 en 308-12.
* Amalgaam. De feiten, onder redactie van Schuurs en Davidson (Nijmegen, 1995, STI).
* Smagt, C.P. van der (1992) Homeopathie. Het wonder van het gelijkende. Skeptische notities 6. Te verkrijgen bij Skepsis.

Dit is een deel van de serie ‘Alternatieve tandheelkunde’,
die bestaat uit:

I. Inleiding
De verschuiving van onbevoegde kwakzalverij naar alternatieve genezerij sinds 1970 speelde zich ook af in de tandheelkunde.

II. Additieve tandheelkunde in citaten
Het lijkt nuttig om de wereld van de additieve tandheelkunde eerst nader aan u voor te stellen.

III. Amalgaambelasting
Voor de alternatieve tanartsen is amalgaam een soort boeman, maar het materiaal is volkomen veilig.

IV. Focusdiagnostiek
Een verouderde theorie uit de geneeskunde is nog springlevend in de alternatieve tandheeldkunde.

V. De organisatie
De NVBT behartigt de belangen van de ‘biologische tandartsen’.

VI. Epiloog en literatuurverwijzingen
Eigenlijk zou de tuchtrechter moeten ingrijpen.

In het Actieblad tegen de Kwakzalverij verschenen eveneens artikelen over dit onderwerp, te weten in september 1992, februari 1993, juni 1993.

 

C.N.M. Renckens

Profiel: (1946) Hij studeerde geneeskunde aan de RUG en behaalde het artsdiploma in 1971. Na werkzaam te zijn geweest als tropenarts in Zambia volgde zijn specialisatie tot vrouwenarts. In die kwaliteit is hij sinds 1980 verbonden aan het Westfries Gasthuis te Hoorn. Sinds 1988 bekleedt hij het voorzitterschap van de Vereniging tegen de Kwakzalverij. Hij is auteur van vele publikaties op het gebied van kwakzalverij en alternatieve geneeswijzen, zowel in de lekenpers als in de professionele pers. Van zijn hand verschenen vier boeken: ‘Hedendaagse kwakzalverij’ (1992), ‘Kwakzalvers op kaliloog’ (2000), ‘Genezen is het woord niet. Biografische schetsen van de twintigste meest notoire genezers van de twintigste eeuw’ (2001) en zijn in handelseditie verschenen dissertatie ’Dwaalwegen in de geneeskunde. Over alternatieve geneeswijzen, modeziekten en kwakzalverij’ (2004). In 2006 werd hij wegens zijn verdiensten voor de kwakzalverijbestrijding benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Gerelateerde artikelen

artikelen - 03 oktober 2016

De Kunsthal Rotterdam toont in 250 prenten de ontwikkeling van de tandheelkunde met de tentoonstelling ‘Kwakzalvers en Tandentrekkers’.

tijdschrift - 29 maart 2016

1,6% van de tandartsen biedt alternatieve tandheelkunde aan. Voor die behandelingen zijn geen wetenschappelijke bewijzen.

page - 29 maart 2016

1,6% van de tandartsen biedt alternatieve tandheelkunde aan. Voor die behandelingen zijn geen wetenschappelijke bewijzen.