Vermoeiend

10 dec 2003 | Rob Koene | Laatste wijziging: 24 jul 2009

De webredactie ontving een brief met de bovenstaande titel over acupunctuur

Publicatie met toestemming van de inzender.

Hallo,
Hierbij een kort bericht, want ik wil eigenlijk niet te veel woorden aan uw vereniging kwijt. Allereerst; ik waardeer het dat uw club 'strijdt' tegen kwakzalverij. Mensen als Jomanda moeten ze voor het gerecht slepen en ik lees met een mengeling van walging en vermaak verhalen over goedgelovige burgers die zich van alles wijs laten maken door helers en genezers die werken via de telefoon, of vreemde uitspraken en oproepen doen. Kortom: ik ben tegen kwakzalverij.
Wat ik wel zeer vermoeiend vind, is het constante getrap van uw vereniging tegen acupunctuur (de uitreiking van de Mr. Kackadorisprijs aan verzekeraar Achmea Zilveren Kruis omdat zij acupunctuur opneemt in haar pakketten is dan ook de aanleiding voor dit bericht). Ik zal uw uitleggen waarom ik mij zo boos maak over uw harde aanvallen op deze behandeling.

Vanaf 1996 kreeg ik steeds vaker last van onverklaarbare duizelingen die steeds heftiger werden. Het was geen migraine, epilepsie of schizofrenie, maar meer een situatie waarin alles om mij heen draaide, ik soms het gevoel had alsof ik droomde, met moeite op de been kon blijven en alleen door mij intensief te concentreren kon 'overleven'.
Uiteraard heb ik mij laten onderzoeken door mijn huisarts, een oogspecialist en specialisten in twee verschillende ziekenhuizen, terwijl ik allerlei verschillende scans en onderzoeken onderging. Een oplossing werd niet gevonden. Nadat ook gesprekken met een psychiater niets opleverden kreeg ik, ten einde raad en opgegeven door de Westerse medische wetenschap (,,U moet er maar mee leren leven.''), redelijk zware kalmeringsmiddelen voorgeschreven. Die hielpen. Althans, ze hielpen tegen de angst voor het krijgen van de aanvallen, niet tegen de aanvallen zelf. Omdat ik niet afhankelijk wil zijn van medicijnen, zocht ik naar een alternatief, hoe sceptisch ik daar ook tegenover stond (ik heb op HBO-niveau gestudeerd, dus ik vind van mijzelf dat ik op een redelijk niveau logisch en rationeel kan denken).
Het alternatief werd acupunctuur. En dat hielp. Al vanaf de eerste behandeling (ik kreeg in totaal vijf naaldjes in mijn lichaam geprikt), voelde ik mij beter, meer ontspannen. De angst voor de aanvallen verdween, terwijl de aanvallen zelf steeds minder werden. Na verloop van tijd werd de behandelingfrequentie minder: van tweemaal per week tot enkele keren per jaar. Momenteel kan ik mij niet eens meer herinneren wanneer mijn laatste behandeling was. Ik ben er dus van overtuigd dat ik zonder acupunctuur niet deze e-mail had kunnen schrijven. Met andere woorden: acupunctuur heeft mijn leven gered.

Ik wil een eind aan dit bericht maken, maar wil nog ��n opmerking maken: in hoeverre hebben die naaldjes nu effect, dat vroeg ik mijzelf direct af. Ik kreeg het antwoord vrij snel. Eenmaal reageerde mijn lichaam bijzonder heftig toen er enkele grotere naalden in werden gezet: een aanval van duizeligheid leek wel kunstmatig te worden opgewekt. Toen de naalden werden verwijderd, verdween ook de aanval en was voor mij het bewijs geleverd. De moraal van dit verhaal: mijn vertrouwen in de moderne, Westerse geneeskunde is grenzeloos, al wordt er vaak te snel verwezen naar medicijnen. Maar ik vind niet dat wij andere, vaak al hele oude geneeswijzen, zomaar kunnen uitvlakken. Op veel plekken van de wereld was men al bezig met het ontdekken en ontwikkelen van geneeswijzen toen wij in deze contreien vol bleven houden dat niet-wassen het beste middel was tegen de pest. Ik vind dan ook dat het uw vereniging zou sieren als zij strijd zou leveren tegen echte kwakzalverij en zich niet inlaat met het belachelijk maken van alternatieve geneeswijzen en, erger nog, het belachelijk maken en zelfs beledigen van gebruikers daarvan.
Desondanks toch met vriendelijke groet,
R.F.

Antwoord van de webredactie
Geachte heer,

U waardeert dat wij strijden tegen de kwakzalverij, maar u maakt een uitzondering voor de acupunctuur en mogelijk voor nog wat andere alternatieve geneeswijzen. Het feit dat u gelooft dat u door acupunctuur genezen bent, vormt geen bewijs voor de werkzaamheid van deze behandelwijze.

Wetenschappelijk gezien valt hierover alleen vast te stellen dat u TIJDENS acupunctuurbehandeling genezen bent. Een spontane genezing of een placebo-effect behoren eveneens tot de mogelijkheden. Dat kan alleen vastgesteld worden in wetenschappelijk onderzoek waarin grote aantallen pati�nten onder standaardcondities worden behandeld. Uit het goed gecontroleerde onderzoek dat over acupunctuur is gedaan, is niet gebleken dat deze behandelwijze effectiever is dan een placebo (fopmiddel). En dat betekent dat er geen verschil is aan te tonen tussen de behandelwijze van Jomanda en acupunctuurbehandeling. U hebt dus eigenlijk weinig reden om Jomanda te verfoeien en de acupuncturist te verdedigen. Ze beweren beiden dat ze ziekten kunnen genezen zonder dat daarvoor enig wetenschappelijk bewijs is. Het feit dat acupunctuur een zeer oude behandelwijze is kan nooit een argument vormen voor werkzaamheid.

Ik heb niet de illusie dat ik u kan afbrengen van uw vaste overtuiging dat acupunctuur werkt, maar misschien begrijpt u nu wel iets beter waarom wij geen enkele reden hebben om in onze strijd tegen de kwakzalverij een uitzondering te maken voor de acupunctuur.

Met vriendelijke groeten,

R. Koene